راهنمای مکانهای گردشگری تبریز
ائل گلی (استخر مردم) که قبلا به آن شاهگلی(استخر شاه) می گفتند از گردشگاههای زیبا و دلکش تبریز و ایران است که در جنوب شرقی تبریز بر دامنه تپه ای واقع شده است. ائل گلی استخری است که با مساحت 54675 متر مربع که در مرکز آن استخر ، عمارتی به شیوه سنتی در دو طبقه ساخته شده و اطراف استخر به صورت پارک بسیار زیبا و فرح بخشی است.
ائل گلی یکی از زیباترین جاذبه های گردشگری استان به شمار می رود. این بنای اولیه عمارت ائل گلی را به دوره آق قویونلو نسبت می دهند که یک بار در زمان صفویه و بار دیگر در زمان قاجاریه توسط قهزمان میرزا پسر عباس میرزانایب السلطنه در ایام حکمرانی آذربایجان بازساری شد. بلاخره در سالهای اخیر مجددا این ساختمان جدید تجدید بنا گردید و جهت پذیرایی از گردشگران مورد استفاده قرار گرفته است.
در اطراف این استخر بزرگ ، دستگاه های تفریحی از قبیل: رنجر ، کشتی صبا ، سفینه ، آکروجت بزرگ و کوچک ، کاترپیلار ، آبشار و ... برای تفریح گردشگران ساخته شده است.
محل:تقاطع خیابان تربیت و امام(ره).
قدمت:قاجاریه
مشخصات: عرصه 696 متر مربع. اعیانی:696 متر مربع
این بنا از زیباترین بناهای اواخر دوره قاجاریه می باشد که توسط استاد مرحوم بالا کاظم بنا شده است. این بنای زیبا شامل دالان ورودی ، سربینه ، میانه رو و گرمخانه می باشد.
دالان ورودی راه ارتباطی حمام با فضای بیرون حمام محسوب می شد و سر بینه شامل گنبد بزرگ معفلی شکل با ترکیب تزئینی از آجر و کاشی می باشد که حاصل دست مایه استاد مرحوم حسن نمکی نسب به سال 1376 می باشد. که بر روی 8 ستون سنگی 16 پهلو بنا شده و گرخانه شامل دو شاه نشین و یک خزینه آبگرم می باشد.
برج آتش نشانی در نبش خیابان خاقانی و خیابان بهادری تبریز واقع شده و تاریخ بنای آن مربوط به اواخر دوره قاجاریه است.این برج آجری 23 متر ارتفاع دارد و پلان آن در داخل برج دایره شکل است. یک رشته راه پله حلزونی به قسمت فوقانی برج راه می یابد.
این موزه که در کوی مقصودیه واقع شده یادگار گرانقدر ادبی ، هنری و ملی به شمار می رود. استاد شهریار فرزند آقا سید اسماعیل موسوی معروف به حاج میر آقا خشکنابی در سال 1286 شمسی در مرحله بازارچه میرزا نصرالله تبریز واقع در چای کنار چشم به جهان گشود. در سال 1328ه.ق که تبریز آبستن حوادث خونین وقایع مشروطیت بود. پدرش او را به قش قورشاق خشکناب منتقل نمود. استاد شهریار پس از یک دوره بیماری در 27 شهریور ماه 1367 دار فانی را وداع گفت و در مقبره الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. بزرگترین اثر استاد شهریار کلیات ارزشمند دیوان اشعار وی به زبان پارسی و بخشی از آن به زبان آذری است که معروف ترین آن (حیدر بابایه سلام) است.
آرامگاه کمال الدین بهزاد و کمال خجندی
این بنا مدفن کمال الدین مسعود خجندی شاعر قرن 8و9 ه.ق و کمال الدین بهزاد نقاش و مینیاتوریست معروف قرن 10ه.ق می باشد. بنا مقبره ای با پلان مربع در دو طبقه است که سردابه آن محل مقبره دو کمال و طبقه فوقانی همچون سایر مقابر دوره مغول و تیموری برای قرائت قرآن و نذورات بوده است.
مسجد جامع تبریز یکی از بناهای تاریخی و مذهبی تبریز است.تاریخ دقیق بنای این مسجد بدرستی معلوم نیست اما وجود مسجد جامع بزرگ در محل فعلی در زمان اتابکان آذربایجان مستند می باشد. در اثر زلزله های نیمه اول و دوم قرن 12 هجری چند طاق این مسجد شکست و فرو ریخت و بعدا به وسیله احد خان و پسر او حسین قلی دنبلی مرمت و تجدید بنا گردید. بلندی و استحکام ارکان و شایستگی آن دیده هر صاحب نظری را به استادی مهندس و مهارت معمارش متوجه می سازد.
قسمتی از محوطه مسجد جامع به کتابخانه و حجره های طلاب علوم دینی اختصاص داده شده است. مسجد جامع در حال حاظر یکی از مراکز تحصیل علوم دینی اختصاص داده شده است.مسجد جامع در حال حاضر یکی از مراکز تحصیل علوم دینی و افتخارات مذهبی شهر تبریز به شمار می آید.
محل:میدان ساعت تبریز
این عمارت در سال 1314 شمسی در زمان شهرداری (حاج ارفع الملک جلیلی) با نظارت مهندسان آلمانی بنا گردید. این ساختمان دارای یک برج ساعت چهار صفحه ای است که با طنین صدای موزون زنگهایش هر 15 دقیقه یکبار گذشت زمان را به مردم یادآوری می کند. ارتفاع این برج حدود 30/5 متر است و نمای خارجی آن از سنگ تراشیده است. نقشه این ساختمان با نمونه ساختمان های کشور آلمان قبل از جنگ جهانی دوم که با طرح یک عقاب در حال پرواز ساخته می شد ، مطابقت دارد. این بنا در مرکز شهر و در میدان ساعت واقع شده است
محل: خیابان دارایی . کوچه مجتهدی
مرکز عرضه صنایع دستی